Neerloon

Sint Victorkerk

Maasdijk 19, 5371 PE, Neerloon

000

Concert


Het F.C.Smits-orgel (1845)

In Neerloon staat een vrijwel ongewijzigd orgel van Franciscus Cornelis Smits uit 1845. Het werd gerestaureerd door Vermeulen in 1971/1972. Op 9 april 1972 is het instrument weer in gebruik genomen met een concert door de adviseur van de restauratie Hans van der Harst.

Dispositie

Manuaal C-f''' (bovenklavier) Positief C-f3, lade F- f''' Pedaal C-f
Holpijp 8'
Fluit 8' (discant)
Prestant 4'
Fluit 4' (bas)
Octaaf 2'
Flageolet 1'
Trompet 8' (gedeeld)
Holpijp 8'
Viool di Gamba 8' D
Fluit 4' B/D
aangehangen aan Manuaal
geen manuaalkoppel

Tractuur mechanische sleepladen
Temperatuur evenredig zwevend. Speelhulpen: Tremulant, Ventil, Afsluiting.

Info en foto's Piet Bron

Het kerkgebouw

De oude dertiende eeuwse Sint-Victorkerk van Neerloon is noch bij het Twaalfjarig Bestand van 1609 noch bij de Vrede van Munster in 1648 voor de katholieken verloren gegaan. Neerloon behoorde namelijk niet tot Gelderland en evenmin tot Staatsbrabant en was dus geen Generaliteitsgebied. Zo bleven kerk en parochie behouden.
De oude parochiekerk had in 1520 drie altaren, toegewijd aan de H. Catharina, aan de H. Nicolaus en aan het H. Kruis. De zeer aanzienlijke goederen van de kerk zijn in 1649 aangeslagen, waardoor er veel verloren is gegaan.
In 1820 werd de kerk bij een dijkdoorbraak onherstelbaar beschadigd. Schip en koor werden in 1821 herbouwd in waterstaatsstijl tegen de oude toren aan. Op 22 mei 1821 legde pastoor Henricus van den Oetelaar de eerste steen voor het herstel van de kerk. De toren heeft een tufstenen basis, het restant van de middeleeuwse toren. In het bakstenen bovendeel zijn nieuwe galmgaten gemaakt die de oude dichtgemetselde vervingen. De kerk is in 1824 betrokken en op 5 september 1848 vond de kerkwijding plaats door Joannes Zwijssen, bisschop van Gerra.
In de kerk bevindt zich een zeer fraai, eikenhouten levensgroot beeld van Sint Victor, in Romeinse wapenrusting met vaandel en palmtak, met daarnaast een klein engeltje dat hem de martelaarskrans aanbiedt. Het dateert waarschijnlijk van kort na de bouw van de kerk. Boven de ingang van de kerk staat een kort gedicht uit de vijftiende eeuw: Et canamus: Victor ave In eterna gloria: Tuum nomen est suave Victor a victoria. Middelnederlandse vertaling: En synghen: Victor, syt gegruyt In der ewigen glorien: Want dyn naem die is soe zuyt: Victor van victorien.

Website: http://www.stluciaravenstein.nl/